Remigiuskerk
Oorsprong en geschiedenis:
De
kerk is gelegen aan de rand van de Duivense Woerd, nabij het verdwenen
buurtschap de Droo. Archeologische vondsten hebben meer dan 20 eeuwen
menslijke bewoning in de directe omgeving van de kerk aangetoond.
Al in het jaar 838 wordt een kerk in Duiven vermeld, waarschijnlijk als
onderdeel van een Frankische curtis (-Herenhof). Van de stenen Romaanse
kerk uit de tweede helft van de 12e eeuw zijn alleen de onderste
turfstenen geledingen van de toren overgebleven. Het gotische schip is
in de 15e eeuw gebouwd. Omstreeks 1910 is de kerk naar het oosten
uitgebreid met een neogotisch transept door de architecten J. Cuypers
en J. Stuyt.
In de kerk vallen de middeleeuwse kraagstenen op en de
glas-in-loodramen, in het koor uit de werkplaats van F. Nicolas (ca
1914) en in het transept van L. Aspeslagh (1928). Het Elbertse-orgel
(1929) is één van de eerste pneumatische orgels van Nederland.
R.K. Kerk (H. Remigius). Laatgotische dorpskerk, waarvan in de oude
toestand bewaard de 12e eeuwse toren met in romaniserende vormen ca.
1500 uitgevoerde klokkenverdieping en hoge spits, alsmede het in
Nederrijns-laatgotische trant opgetrokken pseudobasilicale schip.
Natuurstenen zuilen, kruisribgewelven op fraai gebeeldhouwde
kraagstenen. Het koor is in 1910 door een groter neogotisch
presbyterium vervangen. Mechanisch torenuurwerk, later voorzien van
electrische opwinding.
Restauratie van de Remigiuskerk:
20 februari 2005 was de restauratie en de herinrichting van de Remigiuskerk voltooid.
Aan deze voltooiing ging heel wat vooraf. In 1999 en 2000 werd al de
eerste fase van een groot restauratieplan uitgevoerd. Het ging om
herstelwerkzaamheden, die de kerk weer in lengte van jaren wind- en
waterdicht moesten maken. In de jaren 2001 en 2002 heeft het
parochiebestuur subsidie aangevraagd voor de tweede fase van het
restauratieplan. Dit betrof de restauratie van de toren, de restauratie
van de overige glas-in-lood ramen en het herstellen van de muur- en
plafondschilderingen in de kerk.
Op advies van de afdeling bouwzaken van het Aartsbisdom Utrecht is toen
besloten het restaureren van de toren nog een aantal jaren uit te
stellen, wat mogelijk maakte om in 2003 het startsein te geven voor een
grootscheepse herinrichting van de kerk.
In de nieuwe opzet is het liturgisch centrum ook werkelijk het hart van
de kerk geworden. Het is als het ware één grote tafel, waaraan alle
aanwezigen aanzitten.
Tabernakel
In de absis is het nieuwe tabernakel geplaatst.
Om de kern van het geloofsthema, het 'geconsacreerde brood', krachtig
uit te laten komen, is het gebruikelijke tabernakelkluisje uitgevoerd
als een monumentale glazen vitrine, waarin de kelk zichtbaar is.
Het fundament van het tabernakel is in de vorm van het 'Griekse kruis'
uitgevoerd, een motief dat op meer plaatsen in de kerk is terug te
vinden. Dat draagt bij aan de harmonie van de nieuwe inrichting.
Dagkapel
Voor mensen die overdag even binnen willen lopen voor gebed, stilte en
bezinning, is rechts van de toreningang een dagkapel gerealiseerd,
waarin de oorspronkelijke Maria-icoon is opgenomen.
Boekje
Een eenvoudig boekje met enkele artikelen en verlucht met een reeks
foto´s, dat ter gelegenheid van deze viering verschijnt, informeert
geïnteresseerden over de heilige Remigius, patroonheilige van de kerk,
over de bouwgeschiedenis van de kerk en geeft inzicht in de
achtergronden en concrete vormgeving van de restauratie en
herinrichting.
|
